Ich energia jest niewyczerpywalna co zapowiada doskonałe prezentacje

Startujemy dzisiaj o godz. 19:00, spektaklem „Titus Andronicus 2.0″ Serdecznie zapraszamy!

14. Międzynarodowy Festiwal TEATROMANIA potrwa od 17 do 27 maja. Jak zwykle będzie barwny, różnorodny i zaskakujący. Specjalnie dla Państwa prezentujemy spektakle podbijające zagraniczne i polskie festiwale, odkrywamy nowe twarze światowego teatru, pokazujemy różne formy teatru, zderzamy prezentacje scen repertuarowych i niezależnych, organizujemy barwne widowiska plenerowe, zapraszamy gwiazdy, ale też dajemy głos młodzieży!
Teatromania 2012 – specjalnie dla widzów poszukujących tego, co w teatrze najlepsze!

Teatr w Bytomiu, Bytom w teatrze!

Zapraszamy!!!!
Szczegółowe informacje już wkrótce!

Założycielowi teatru Laboratorium będzie poświęcony cały dzień Teatromani. W niedzielę 9 października o twórcy koncepcji „teatru ubogiego” opowiedzą najpierw dwa filmy dokumentalne. O godz. 15 w Bytomskim Centrum Kultury obejrzymy dwuczęściowy dokument na temat pracy Jerzego Grotowskiego, nakręcony w 1975 roku przez Johna Musilla dla stacji CBS, „Grotowski’s Polish Lab theatre”. O filozofii teatru Grotowskiego opowiada w nim aktor Ryszard Cieślak.

Godzinę później wyświetlony zostanie „Pełen guślarstwa obrzęd świętokradzki…” zrealizowany w 1979 roku przez Krzysztofa Domagalika. Obie projekcje poprzedzi prelekcja Sylwii Fiałkiewicz z Instytutu im. Jerzego Grotowskiego.

Ukoronowaniem tego dnia Grotowskiego będzie spektakl Stowarzyszenia Teatralnego „Chorea” z Łodzi. Zespół, którego początki wiążą się z Ośrodkiem Praktyk Teatralnych „Gardzienice”, niemal od zarania swego istnienia słynie z umiejętności świeżego i bardzo autorskiego spojrzenia na najróżniejsze tematy – od kultury antyku, przez poezję Herberta, po twórczość i metodę Grotowskiego. Wszędzie tam, gdzie pojawia się oczywistość, Chorea zadaje pytania.

Realizując spektakle inspirowane tradycją starożytną, członkowie stowarzyszenia poszukiwali pomostów pomiędzy antykiem i współczesnością. Próbowali odpowiedzieć na pytanie, jak współczesnym językiem sztuki odczytywać to, co w tamtej kulturze osiągnęło wymiar ponadczasowy, i o co starożytni mogą nas dzisiaj zapytać. Pracując nad spektaklem „Grotowski – próba odwrotu”, zamiast padać na kolana przed mistrzem, zastanowili się, czy to, co pisał, ma dla nich znaczenie. Spróbowali wytropić w sobie ślady jego działania.

Dzień wcześniej, w sobotę, projekcja zapisów dwóch spektakli: „Akropolis” oraz fragmentów „Księcia Niezłomnego” (godz. 16, BCK).

Łukasz Kałębasiak

W przekazach na temat Powstania Warszawskiego rywalizują ze sobą od lat różne wizje. W niektórych 63 dni walk to romantyczny patos, w innych – makabryczne statystyki. Autorzy „Awantury….” pokazują, że montowanie uporządkowanych przekazów zawsze oddala od prawdy. Nie sposób budować kompletnych obrazów tak złożonych zdarzeń „ze środka”.

Spektakl Zadary i dramaturga Daniela Przastka to historia bez ocen i wskazywania winnych. Pozwala spojrzeć na powstańczą tragedię z perspektywy międzynarodowej. Niepokoi tylko natrętne: „Wszyscy chcieli dobrze, ale jakoś nie wyszło”. Korespondujący dyplomaci wydają się w spektaklu równie bezbronni wobec „walca dziejów” jak błądzący w zgliszczach i kanałach warszawiacy.

Widzowie, którzy oglądali spektakl w Muzeum Powstania Warszawskiego, obserwowali w rzeczywistości jego transmisję na wielkich ekranach. Sztuka przypominała w ten sposób bardziej historyczny dokument niż teatr. Dlatego do Bytomia także trafi zapis „Awantury warszawskiej”. Po projekcji będzie wyjątkowa okazja, żeby spotkać się z twórcami spektaklu: Małgorzatą Kozioł, Michałem Zadarą, Dominikiem Strychalskim i Juliuszem Chrząstowskim.

Łukasz Kałębasiak

Fabrik Company to zespół, który posługując się uniwersalnym językiem ruchu, przekracza swoimi spektaklami granice kultur i nacji. Przekracza również granice estetyki teatru tańca – taniec staje się w ich produkcjach punktem wyjścia do badania relacji społecznych, możliwości autoekspresji aktora oraz granic jego możliwości. Dobrym tego przykładem jest spektakl „Pandora 88″. Przedstawienie rozgrywa się bowiem… w skrzyni. Ta skrajnie ograniczona przestrzeń wyznacza granice ruchu aktorów, określa ich wzajemne relacje, uzależnienie, determinuje podejmowane decyzje. Staje się domem, schronieniem, ale również więzieniem; świątynią i przestrzenią pamięci, a zarazem klatką wyznaczającą poznawcze granice świata. Miejscem, w którym życie zaczyna się i kończy.

Niemiecką grupą kieruje dwoje artystów: Sabine Chwalisz i Sven Till. Siedzibą grupy jest fabrik Potsdam, czyli Międzynarodowe Centrum Tańca i Sztuki Ruchu w dawnej fabryce w Poczdamie. Fabrik Company ma w dorobku 15 produkcji, które pokazywało na całym świecie. Niemiecki tygodnik „Die Zeit” napisał kiedyś, że fabrik Potsdam „tworzy najodważniejszy teatr tańca republiki”.

Łukasz Kałębasiak

Pansori to epicka pieśń wykonywana przez jednego aktora (sorrikun) przy akompaniamencie perkusisty, opowiadająca historie miłosne z elementami satyrycznymi. Jej wykonanie zajmowało nierzadko kilka godzin, podczas których widownia dawała poznać swoje reakcje głośnymi okrzykami.

W mieście Seczuan pojawia się trzech bogów, którzy szukają jednej dobrej i szczęśliwej osoby. Po wielu trudach udaje im się spotkać młodą kobietę, którą obdarowują pieniędzmi i przykazują być dobrą bez względu na okoliczności. Dziewczyna inwestuje więc podarek w bar szybkiej obsługi. Potem jest jak zawsze: chciwi sąsiedzi i dawni znajomi wykorzystują jej dobroć, wybranek jej serca chce ją poślubić ze względu na pieniądze, z kolei stary fryzjer chce zapłacić za ślub – ona wszystko znosi, bo jest dobra. Dopiero ciąża zmienia ją w zimnego kapitalistę.

Ważniejsza od historia jest jednak zachwycająca forma. Pieśniarka za pomocą gestów, ruchów, mimiki, a przede wszystkim poruszającego głosu wciela się w wiele postaci zarówno męskich, jak i żeńskich. Nie tylko odgrywa je, ale też każdej nadaje bardzo indywidualne cechy. Jej głos i sztuka aktorska porywają, a bezpardonowe zwroty do publiczności ułatwiają widzom kontakt z tak specyficzną materią. Scenografia i rekwizyty są oszczędne, ale wachlarz nieustannie tkwiący w jej rękach podkreśla i wydobywa każdy gest, słowo i niuans. Bez problemu utrzymuje napięcie akcji i skupia na sobie uwagę widzów przez ponad dwie godziny.

Autorka projektu Jaram Lee wraz z reżyserem przedstawienia In Woo Namem umiejętnie połączyli Wschód z Zachodem, tradycję z nowoczesnością. Przedstawienie w formie pansori urozmaicili wieloma elementami, nie tylko współczesnymi, m.in. sekcją dętą i teatrem cieni. Z dużą dawką ironii, ale i samokrytycyzmu puentują ludzi, ich życie, wybory, wartość dobra w praktyce.

Łukasz Kałębasiak

John Moran (USA) – spektakl „John Moran w Tajlandii”

Pochodzący z Nowego Jorku kompozytor oraz performer John Moran zaprezentuje serię solowych działań performance łączących muzykę, teatr oraz ruch, aby opisać podróż poprzez światła i mroki Bangkoku. „New York Times” określił oryginalny styl Morana łączący taniec, dźwięk i teatr, jako „rewolucyjny”.

John Moran uznawany jest za protegowanego kompozytora Philipa Glassa, przez którego został dostrzeżony w początkach swojej kariery. W 2003 zacytowano następującą opinię Glassa „Jestem przekonany, że wśród współcześnie tworzących kompozytorów nie ma ważniejszego niż John Moran”. W niemożliwych do opisania projektach Morana sytuujących się na pograniczu muzyki i teatru brali udział m.in. Uma Thurman, Allen Ginsberg oraz Iggy Pog. Podczas ostatniej dekady Moran prezentował swoje prace w wielu krajach.

„Boston Globe” napisał o nim „Moran to współczesny Mozart”, brytyjski Guardian o jego spektaklach natomiast „To praca mająca za swą podstawę przebłysk geniuszu”.

Ceny biletów: 25 zł (normalny), 20 zł (ulgowy)

Spektakl prezentowany w ramach festiwalu „Teatromania 2011”